Het project huisvesting richt zich enkel op thuislozen: bewoners van Albatros die op zoek zijn naar een geschikte woning. De dienst kan eventueel in een later fase uitgebreid worden.

In 2002 werden 6 pilootprojecten goedgekeurd door de Vlaamse Gemeenschap waarvan 1 voor Brussel. Het ging om een 'uitbreiding begeleid wonen'. Er werden aan deze uitbreiding wel een aantal voorwaarden gekoppeld.

Het belangrijkste doel was een betere samenwerking tussen de huisvestingsector en de welzijnssector.

Men wil een betere doorstroming vanuit onthaalhuizen naar begeleid wonen en naar een betere huisvesting in het algemeen.

Een ander voorwaarde was preventie. Mensen moeten begeleid worden opdat ze in hun woning zouden kunnen blijven.

Na twee jaar kunnen er twee belangrijke conclusies gemaakt worden: ten eerste is er zeer weinig mogelijk binnen de sociale huisvesting en sociale verhuurkantoren. Er zijn immers enorme wachtlijsten en er is weinig bereidheid om prioriteit te verlenen aan thuislozen. Ten tweede is er een enorm gebrek aan een gepaste begeleiding voor het zoeken naar woonst op maat voor mensen in onthaalhuizen. Van daar werd in 2004 door Albatros en De Schutting de stap gezet naar Samenlevingsopbouw Brussel omdat huisvesting één van de prioriteiten is in het meerjarenplan binnen deze organisatie.

Vanaf november 2004 verzorgt een Riso-medewerker twee maal per week afspraken in De Schutting.